ΠΟΙΟΥΣ ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΣΤΟ ΚΑΣΤΕΛΛΙ;

Featured Video Play Icon

Αυτός λοιπόν είναι ένας δήμαρχος που έχει εμπιστοσύνη σε εκείνους που έφτιαξαν τις μελέτες για το έργο του αεροδρομίου στο Καστέλλι και τη σύμβαση για την παραχώρηση στην ΤΕΡΝΑ-GMR. Ρητά και κατηγορηματικά. Τους εμπιστεύεται απόλυτα όπως λέει (τουλάχιστον δύο φορές) και εξανίσταται όταν βλέπει ότι μοιραία η κουβέντα στη Βουλή πηγαίνει, όχι στις λεπτομέρειες της σύμβασης, αλλά σε αυτή καθ’ αυτή τη σκοπιμότητα του έργου. (Ακριβώς επειδή ποτέ δεν συζητήθηκε σοβαρά η σκοπιμότητα του έργου)

Αλήθεια όμως, σε ποια μελέτη και σε ποια σύμβαση παραχώρησης έχει εμπιστοσύνη ο δήμαρχος;

  • στη μελέτη (ΜΠΕ) που προβλέπει ρύπους 10 φορές πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο για όλη την Πεδιάδα
  • στη μελέτη που προβλέπει απόρριψη των βιομηχανικών αποβλήτων στον υπόγειο υδροφορέα
  • που προβλέπει χρήση των νερών του Θραψανού για το αεροδρόμιο στερώντας τα από το Ηράκλειο
  • Στη μελέτη που προβλέπει ότι τα αεροπλάνα θα προσγειώνονται με κλίση 30 μοίρες για να αποφεύγουν τα βουνά (διεθνής κανόνας είναι οι 3 μοίρες )
  • που προβλέπει αναταράξεις από ανατολικούς ανέμους σε συγκεκριμένο υψόμετρο, που δεν λαμβάνει υπόψη τις δυσκολίες προσέγγισης από την πρωϊνή πάχνη
  • που ο συντάκτης της (Παπαγρηγορίου) λέει ότι τα αεροπλάνα θα κάνουν θόρυβο όσο ένα πλυντήριο πιάτων
  • που προβλέπει 50 βυτία με καύσιμα να πηγαινοέρχονται κάθε μέρα από τα Λινοπεράματα στο Καστέλλι
  • στη μελέτη που δεν υποβλήθηκε ποτέ για έλεγχο στην αρχαιολογική υπηρεσία σε σχέση με τις θέσεις ενδιαφέροντος (οι οποίες φυσικά στη σύμβαση… ξεχάστηκαν)
  • στη μελέτη που προβλέπει χρήση και του στρατιωτικού αεροδρομίου (το οποίο χρησιμοποιείται για αναχαιτίσεις)
  • στη μελέτη που προβλέπει «ταπεινώσεις» των γύρω βουνών αφαιρώντας 11 εκατομμύρια κυβικά χώμα και πέτρες
  • στη μελέτη που υποτίθεται ότι βασίστηκε σε προηγούμενη έρευνα εναλλακτικών θέσεων, η οποία κρατείται κρυφή
  • στη μελέτη που στέλνει το αεροδρόμιο 40 χιλιόμετρα έξω από την πόλη χωρίς να προβλέπει την περιβαλλοντική (και οικονομική) επιβάρυνση από τις μετακινήσεις ανθρώπων, αγαθών και καυσίμων.
  • στη μελέτη που συντάχθηκε χωρίς να προϋπάρχει χωροταξικό σχέδιο για την περιοχή
  • στη μελέτη που καταγγέλλεται ακόμα και στη βουλή ως «copy-paste» από άλλες μελέτες ώστε να δικαιολογήσει την πολιτική επιλογή του έργου
  • στη μελέτη που επί 15 χρόνια δικαιολογεί ένα αντιοικονομικό έργο χωρίς να υπολογίζει την απώλεια αγροτικού εισοδήματος από τους κατοίκους της περιοχής και χωρίς στοιχεία για τη σκοπιμότητα και βιωσιμότητα του αεροδρομίου.

Και σε ποια σύμβαση παραχώρησης (ΤΕΡΝΑ-GMR) δείχνει εμπιστοσύνη ο δήμαρχος;

  • Στη σύμβαση που προβλέπει το δημόσιο να βάλει τα διπλάσια λεφτά από τον ιδιώτη για το έργο (που όμως θα εκμεταλλεύεται ο ιδιώτης)
  • στη σύμβαση που εξαιρεί το αεροδρόμιο από την πληρωμή δημοτικών τελών και φόρων
  • στη σύμβαση που εντάσσει και τον δήμαρχο στα μέλη του ΔΣ του αεροδρομίου αλλά με την υποχρέωση να λειτουργεί προς όφελος των συμφερόντων της εταιρίας
  • στη σύμβαση που προβλέπει θολό ανταποδοτικό 2% με προϋπόθεση την απόφαση υπουργού
  • στη σύμβαση που αφαιρεί από το κράτος τη δυνατότητα να αναβαθμίσει οποιοδήποτε άλλο αεροδρόμιο στην Κρήτη (π.χ. Σητεία) ή ακόμα και τη διατήρηση του «Ν. Καζαντζάκης» για έκτακτες ανάγκες.
  • στη σύμβαση που απαλλάσσει την εταιρία από την υποχρέωση αποζημίωσης για ενδεχόμενη ζημία των κατοίκων από τις επιπτώσεις του αεροδρομίου
  • στη σύμβαση που υποκρύπτει πανάκριβα τέλη και χρεώσεις για τους πολίτες (και πιθανότατα διόδια στους δρόμους πρόσβασης) προκειμένου να καταστεί βιώσιμο το αεροδρόμιο.

Και σε ποιες υποσχέσεις του υπουργού Χρ. Σπίρτζη δίνει βάση ο δήμαρχος;

Αυτούς εμπιστεύεται ο δήμαρχος Μινώα Πεδιάδας.

Δεν θα ισχυριστώ ποτέ πως αγαπώ τον τόπο του περισσότερο από ό,τι τον αγαπά ο ίδιος. Είμαι όμως βέβαιος πως κάνει τεράστιο λάθος. Η τυφλή εμπιστοσύνη που δείχνει στους κυβερνώντες, στους μελετητές και στους κατασκευαστές αποβαίνει μόνο εις βάρος των κατοίκων που εκπροσωπεί. Το ίδιο φυσικά ισχύει και για τον περιφερειάρχη Κρήτης που έχει το ατράνταχτο επιχείρημα ότι «αφού το θέλουν τόσες κυβερνήσεις διαχρονικά, είναι δυνατόν να πω εγώ όχι;»

Αλήθεια, είναι δυνατόν;