Ο ΠΑΝΩΛΕΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ

ΤΜε σταθερά αυτοκαταστροφικά βήματα βαδίζει ο ΣΥΡΙΖΑ Ηρακλείου προς την αυτοδιοικητική εκλογική μάχη του Μαΐου στον Δήμο Ηρακλείου. Οι τοπικοί ινστρούχτορες εξύφαναν.… εμπνευσμένη στρατηγική που οδηγεί ευθέως σε μεγαλειώδεις νίκες οι οποίες όμως στην πραγματικότητα θα είναι καταστροφές.

Στον Δήμο Ηρακλείου ο πήχης κάποτε είχε ανέβει ψηλά και η Αριστερά διεκδικούσε ακόμα και τον δημαρχιακό θώκο. Το 21% του 2014 (που δεν το πήρε ποτέ άλλοτε η Αριστερά στο πασοκοκρατούμενο κάστρο) έβαλε τις βάσεις για κάτι καλύτερο. Τότε, από την αίθουσα της Λότζια, ο Αλέξης Τσίπρας έχοντας δίπλα του τον Ηλία Λυγερό μιλούσε για «ολική ανατροπή σε δήμους και στην κυβέρνηση, που θα ξεκινούσε από εδώ, από την Κρήτη». Μετά ήρθε όντως η ανατροπή αλλά και ο συμβιβασμός με τους δανειστές. Στα δημοτικά πράγματα η παράταξη «Ηράκλειο Ενεργοί Πολίτες» έκανε συνεπή αντιπολίτευση, έθεσε ζητήματα, πρότεινε λύσεις και κοντραρίστηκε με επιχειρήματα όπου έκρινε σκόπιμο. Το μεγάλο αμάρτημα όμως του επικεφαλής της, Ηλία Λυγερού, ήταν ότι διαφώνησε ανοιχτά με τον συμβιβασμό της κυβέρνησης και την κρίσιμη περίοδο του 2015 βρέθηκε πιο κοντά στη ΛΑΕ.

Η Λιάνα Σταρίδα τέτοιους ρόλους, δεν αποδέχτηκε ποτέ στη ζωή της και είναι κρίμα που το κάνει τώρα.   

Οι τοπικοί ινστρούχτορες δεν το συγχώρεσαν ποτέ. «Οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον Ηλία» έλεγαν άλλοτε ψιθυριστά στους διαδρόμους και άλλοτε φωναχτά στο μεϊντάνι.  Κι ας ήταν δικοί τους άνθρωποι στους Ενεργούς Πολίτες και στο Δημοτικό Συμβούλιο, κι ας ήταν και στελέχη της Νομαρχιακής που έμεναν «ξεκρέμαστοι» από τον ίδιο τον κομματικό τους χώρο. Πριν από τα μισά της δημοτικής περιόδου ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ αντιμετώπιζε σαν παρείσακτους τους εκλεγμένους, με τη σημαία του στο Δημοτικό Συμβούλιο. Καλύτερα και με τον διάβολο παρά με τους ενοχλητικούς πρώην συντρόφους.

Η από χθες και επίσημα υποψήφια δήμαρχος Λιάνα Σταρίδα, σπουδαία αρχαιολόγος και δραστήριας πολίτης του Ηρακλείου, εκτίθεται ανεπανόρθωτα αποδεχόμενη τον ρόλο του διασπαστή και του πιστού ακολούθου της τοπικής γραμμής. (Απ’ όσο ξέρω, τέτοιους ρόλους, δεν αποδέχτηκε ποτέ στη ζωή της και είναι κρίμα που το κάνει τώρα).   

Ήταν λυπηρό να την βλέπω να κάνει την ανήξερη για το αν πρόκειται να τη στηρίξει ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ (με τη μισή περίπου Νομαρχιακή Επιτροπή μέσα στην αίθουσα του ξενοδοχείου ΑΤΡΙΟΝ). Ήταν εξοργιστικό να απαντά πως για τα επιμέρους τοπικά θέματα «έχουν ήδη συσταθεί ομάδες που επεξεργάζονται τις προτάσεις μας για κάθε τομέα του δημοτικού έργου». 

Θα είναι άραγε διαφορετικές από τις προτάσεις που κατέθεσαν οι Ενεργοί Πολίτες τα τελευταία χρόνια;  Έχει άραγε την πολυτέλεια ο χώρος της Αριστεράς στο Ηράκλειο να στηρίζει και να στελεχώνει, διπλά ψηφοδέλτια, διπλές ομάδες εργασίας, διπλούς εκλογικούς μηχανισμούς;  Ή μπας και πήραν τα μυαλά τους αέρα τώρα που συνομιλεί ο Τζανακόπουλος με τον Ραγκούση και τον Δανέλλη, με ακροατήριο τους δημάρχους, τους γραμματείς και τους Φαρισαίους του παλαιού ΠΑΣΟΚ; Κι έγιναν λες κι αυτοί ΠΑΣΟΚ πριν της ώρας τους, τόσο που δεν πειράζει, ας έχουμε και διπλά ψηφοδέλτια, το ένα απέναντι στο άλλο. Σημασία έχει το καπρίτσιο και ας πάνε πίσω τα θέματα του Δήμου. Είναι λυπηρό οι καλές προθέσεις της Λιάνας Σταρίδα και των ανθρώπων που την πλαισίωσαν στο πάνελ να αναλώνονται σπάταλα για τα καμώματα μιας μικρής ομάδας που εντέλει δεν εκπροσωπεί παρά μόνο τον εαυτό του ο καθένας. Είναι εν τέλει ασέβεια για τους ανθρώπους που περιμένουν ακόμα κάτι από τον συγκεκριμένο πολιτικό χώρο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τη Λιάνα Σταρίδα επιδιώκει μια νίκη όχι επί των προβλημάτων της πόλης αλλά επί των Ενεργών Πολιτών, επί των παλιόπαιδων που δεν συνεμορφώθησαν αμέσως προς τις μνημονιακές υποδείξεις.  Θα την πετύχει τη νίκη αυτή, αν ο όποιος μηχανισμός κινητοποιηθεί ώστε το εκλογικό ποσοστό του συγκεκριμένου χώρου να μοιραστεί περίπου στη μέση. Και από το 21% του 2014, που υπό άλλες προϋποθέσεις θα μπορούσε να αβγατίσει, θα πάρει τελικά κάποιος το 11% και κάποιος το 10%. Και θα πανηγυρίζει ο νικητής το βράδυ των εκλογών γιατί συνέτριψε τον εσωτερικό αντίπαλο ενισχύοντας όμως  στην πραγματικότητα τους πιο ισχυρούς παίχτες.

Θρίαμβος στα σημεία, πανωλεθρία στην ουσία. «Πανωλεθρίαμβος» δηλαδή.

Πρώτη δημοσίευση: Εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ